-
‘Ршуми на душа
0500 ден“Сега јас кажувам, на крај на наречието,
наречница не сум- јас сум нејзината Мајка!”
Ах, помисливме неканета лелеава горска вила-
а таа мајката да ти била.
Четвртата наречница,
најмоќната која нарекувал после трите, рекла:
“Сѐ што нарековте добро- да се фати!
“Сѐ што рековте погрешно
– веднаш назад во амбисот да се врати!”.
“Животот и ко брз воз над неа кога ќе мине
да не ја прегази и смачка како паричка на шина.
Секогаш сѐ да се реши во нејзина полза,
не секогаш можеби на начин на кој таа ќе сака.
Таму кај што не ќе може сама,
јас ќе ставам мајчинска рака”.
“Рапавините на душа јас ќе ѝ ги мазнам како со шмиргла.
Ќе ѝ ја освежувам крвта со црвени крвни зрнца,
а со кислород здивот…
“Мојата душа штит од корозија
и оксидирање ќе ѝ биде”, рекла,
и наречниците во злоустуето ги пресекла.
Се моли.
Бдее над тебе.
Со сета своја заштита и љубов.
Не те остава да страдаш.
Те покрива дури и од гробот.
И, тогаш, дека мртвите
зборуваат погласно од живите- ќе сфатиш,
и дека прават поголеми невидливи работи
и добри дела.
Мајко- нескршлива
како поцинклуван челик во леарница леан,
кога станува збор за своето дете.
Мајка,
и на аждајата со кроток збор
ќе ѝ ја врзи разулавената уста,
толосумот секој ден ќе го надитрува
“дојди утре”.
и страшниот лиот во неповрат ќе го прати,
на лилјакот ќе му ги изрепа пакосните крилја,
на накострешениот бабушар
и на сеништето ќе им го пресече патот.
Пред мајката и ѓаволот подголтнува од немоќ
аветот бега со летање преку дворој
сега го гледаш- сега не го гледаш.
Дури и молецот најситен што те јаде, ќе до најде.
-
Гласови од коренот
0700 денПоетски крик на македонската душа од далечниот Мелбурн.
„Гласови од коренот“ е збирка родољубива поезија на Гоце Илиески – Гонде, која ја преточува емигрантската носталгија во моќни стихови. Оваа книга е лирски мост помеѓу родната грутка и туѓината, напишана со длабок копнеж и гордост за Македонија.
Што нуди оваа збирка?
-
Емоција на егзилот: Искрена исповед за болката на „откорнатите“ и нивната нераскинлива врска со татковината.
-
Родољубив завет: Славопој за македонскиот јазик, историските дејци и вековните корени.
-
Универзална нишка: Поезија која ги обединува Македонците ширум светот преку заедничката љубов кон родот.
Ова е дело кое за „векутум век“ ќе зборува за македонскиот непокор и идентитет. Поезија која не само што се чита, туку се чувствува со секое отчукување на срцето.
-
-
Златни луѓе
0500 ден„Неговиот молк ми ја остаре душата!“
„Таа ќерка на нацисти, јас на комунисти, а ни таа нацистка, ни јас комунистка…
-
Интергалактички дијалози
0400 ден„Сѐ што љубев, ме врати кон себе.“
Постојат дијалози што не се слушаат со уши.
Тие се случуваат меѓу светови, меѓу телото и духот, меѓу љубовта и себството.
„Интергалактички дијалози“ е поетско патување низ искра, низ оган, низ орбита и празнина – до местото каде што ништо повеќе не недостасува.
До местото каде што повторно се враќаш кон себе. -
Љубов над секоја љубов
01,000 денХимна на божествената милост и потрага по вечното прибежиште.
„Љубов над секоја љубов“ од битолскиот автор Александар Анастасовски е длабоко рефлексивна, духовна поема која се издигнува над минливоста на човечките односи. Преку серија на егзистенцијални прашања, авторот го води читателот кон единствениот одговор на сите човечки страдања и разочарувања – фигурата на Исус Христос.
Тематски јадра:
-
Критички осврт на световното: Анастасовски со соголена искреност говори за човечката природа, за можноста да бидеме изневерени дури и од најблиските и за илузијата на материјалното богатство.
-
Христолошка жртва: Поезијата детално ја евоцира сликата на страдањето, понижувањето и конечното распнување на крстот, претставени како врховен чин на љубов која не бара ништо за возврат.
-
Утеха во очајот: Делото служи како поетски мелем за оние кои се чувствуваат напуштени, нудејќи ја визијата за Бог кој простува без обвинување и прифаќа без резерва.
Стил и израз: Авторот користи директен, катехетски стил. Неговите стихови не се стремат кон апстрактни метафори, туку кон јасна и силна порака. Ова е поезија на сведоштво – авторот не само што пишува, туку и проповеда преку својот збор, ставајќи ја верата како темел на секое човечко постоење.
„Љубов над секоја љубов“ е повик за будење на срцето. Тоа е потсетник дека и во најголемиот мрак, постои рака што е секогаш испружена за помош и љубов која го надминува времето и смртта.
-
-
